18 фев 14:29Мақалалар

ИЙМАН ӘЗЗИЛИГИ СЕБЕПЛЕРИ, БЕЛГИЛЕРИ ҲӘМ ДАЎАСЫ ҲАҚҚЫНДА


ИЙМАН ӘЗЗИЛИГИ СЕБЕПЛЕРИ, БЕЛГИЛЕРИ ҲӘМ ДАЎАСЫ ҲАҚҚЫНДА



Ийман нурын әззилестириўши иллетлер: 

– Зикир мәжилислери, жәмәәт намазы, жақсы инсанлар сәўбетинде қатнаспаў. 

– Солиҳ адамлардан узақласыў. 

– Үлкен арзыў-ҳәўес. 

– Мубаҳ саналған жеп-ишиў, уйқылаў, сөйлеў, ойын-күлкиде ҳәдден асыў. Өйткени, көп жеў зейинди өтпейтин қылады, денени аўырластырады, ерниншек етип қояды. Ким көп аўқат жесе, көп суў ишеди, көп уйқылайды. Ақыбетте, өмириниң көп бөлеги ләззетлерге сарп етилип, саўаплардан айырылады; 

– Гүнакарлар орталығына кириў, саламат емес орталықта жасаў. 

– Дүнья ислерине берилиў. 

– Қәлбти ғәплет уйқысынан оятыўшы диний-ағартыўшылық әдебиятларды оқымаў. 

– Дүнья менен әўере болыў, Аллаҳға ибадат етиўди умытыў. 


Ийман әззилиги белгилери: 

– Ҳарамға қол урыў, киши гүналарды менсинбеў. 

– Дилдиң қатыўы. 

– Ибадатларға жалқаўлық қылыў, намазларды шала оқыў. 

– Пейили тар, қызғаншақлық, ашыўшақлық. Бундай адам арзымас нәрсеге ашыўлана береди, адамлар менен тил таўыса алмайды. 

– Қураны кәриймди оқығанда, маъруза еситкенде тәсирленбеў. 

– Аллаҳтың зикиринен ғапыл болыў. 

– Тилди ғыйбаттан, өтириктен тыймаў. 

– Ҳарам ислерди көргенде ғәзепленбеў. 

– Макруҳ әмеллерден сақланбаў. 

– Ўақытты бийҳуўда нәрселерге сарп етиў, пайдалы ислерден өзин алып қашыў. 

– Киши көринген саўаплы ислерге бийпәрўа болыў. 

– Бирәдарларына жеткен азапларға қайғырмаў. 

– Дини, динлеслери алдындағы жуўапкершиликти сезинбеў.

– Мүсийбетлерге сабырсызлық. 

– Рәҳәтке өшлик. 


Ийман әззилиги даўасы: 

– Қуран оқып мәнилерин қәлбке сиңдириў. 

– Аллаҳты яд етиў. 

– Аллаҳтың уллылығын сезиниў, иләҳий мөжизалар ҳаққында пикирлеў. 

– Динде беккем қәдемли болыўын Аллаҳтан сораў. 

– Шәрий илимлерди үйрениў. 

– Уламалар жыйналысларында отырыў. 

– Солиҳ әмеллер ислеўге асығыў, өмирдиң ҳәр бир мәўритин ғаниймет билиў. 

– Ийгиликли ислерде турақлы болыў. 

– Ибадатлары Аллаҳ алдында қабыл болыўын үмит етиў менен бирге қабылланбай қалыўынан қорқыў. 

– Өзин есап-китап етип, нәпсин тергеў, қәте-кемшиликлерин дүзетиў. 

– Унамсыз ақыбеттен сескениў. 

– Өлимди көбирек еслеў. 

– Қәбирдеги ҳалат ҳаққында пикирлеў. 

– Аллаҳға тәўбе етиў. 

– Арзыў-ҳәўести кемейтиў, ақыретти ойлаў. 

– Мөминлерди өзине дос тутыў, ҳақларына дуўа қылыў. 


"Қуран – қәлблер шыпасы" китабынан.


Добавить комментарий