АЛЛАҲТЫҢ МИЙРИМИНЕН ҮМИТСИЗ БОЛЫЎ


Жетинши үлкен гүна


АЛЛАҲТЫҢ МИЙРИМИНЕН ҮМИТСИЗ БОЛЫЎ




Аллаҳ таала былай мәрҳамат қылады:


«Себеби, Аллаҳтың мийриминен тек кәпирлердиң қәўими ғана үмитсиз болады» («Юсуф» сүреси, 87-аят).

Яғный, Аллаҳтың қүдиретин инкәр ететуғын, кәпир кимселер ғана Аллаҳ тааланың мийриминен үмитсиз болады.


«Әлбетте, Аллаҳ Өзине ширк келтириўди (ширктиң гүнасын) кеширмейди. Буннан басқа (гүналарды) Өзи қәлеген (бенделер)инен кеширеди» («Ниса» сүреси, 48-аят).


«(Ҳәй Муҳаммад!) Өз жанларына (гүна менен) зулым қылған бенделериме айт: «Аллаҳтың мийриминен үмитсиз болмаң! Әлбетте, Аллаҳ ҳәмме гүналарды кеширеди. Әлбетте, Оның Өзи – Кеширимли, Рейимли» («Зумар» сүреси, 53-аят).


«…Мийримим ҳәмме нәрседен кең» («Аъроф» сүреси, 156-аят).


Әбиў Ҳурайра разыяллаҳу анҳудан рәўият қылынады:

«Пайғамбар саллаллаҳу алайҳи ўа саллам айтты: «Аллаҳтың жүз рейими болып, оннан бир рейимди жинлер, инсанлар, ҳайўанлар ҳәм жәнликлер арасына түсирди. Әне сол бир ғана рейим менен олар бир-бирине мийримли болады. Сол рейим менен жаўыз ҳайўан өзиниң баласына меҳрибан болады. Аллаҳ таала қалған тоқсан тоғыз рейимди қыяметтиң күнинде бенделерине рейим қылыў ушын қалдырды» (Муттафақун алайҳ).


Анас разыяллаҳу анҳу рәўият қылады: «Расулуллаҳ саллаллаҳу алайҳи ўа салламның былай дегенин еситкенмен: «Аллаҳ таала айтты: «Ҳәй Адам перзенти, рейимимнен үмит етер екенсең, сен тәрептен исленген нәрселерди кеширемен ҳәм ҳеш пәрўа қылмайман. Ҳәй Адам перзенти! Егер гүналарың аспанға жетсе де, соң меннен мағфират (кеширилиўин) сорасаң сени мағфират қыламан ҳәм ҳеш пәрўа қылмайман. Ҳәй Адам перзенти! Егер сен Маған жер қабығынша қәте менен келип, Маған бир нәрсени шерик қылмаған ҳалыңда жолықсаң, саған жер қабығынша мағфират пенен шығаман» (Имам Термизий ҳәм Ибн Мажа рәўияты).


Анас разыяллаҳу анҳу рәўият қылады: «Расулуллаҳ саллаллаҳу алайҳи ўа саллам өлими жақынласып қалған бир жигиттиң алдына кирип, «Ɵзиңди қандай сезип атырсаң?» – деп сорады. Ол: «Я Расулуллаҳ, Аллаҳтан үмит кылып атырман ҳәм гүналарымнан қорқып атырман», – деди. Сонда, Расулуллаҳ саллаллаҳу алайҳи ўа саллам: «Әне, сондай ҳалатта бенде қәлбинде бул екеўи жәмленсе, Аллаҳ оған үмит қылып атырған нәрсесин берип, қорқып атырған нәрсесинен аман сақлайды», – деди».(Термизий ҳәм Ибн Мажа рәўияты).


Әбиў Ҳурайра разыяллаҳу анҳудан рәўият қылынады: «Расулуллаҳ саллаллаҳу алайҳи ўа саллам айтты: «Аллаҳ азза ўа жалла: «Мен бендемниң Мен ҳақымдағы ойындаман ҳәм Мени зикир еткен ўақытта оның менен биргемен», – деди». (Имам Бухарий ҳәм Муслим рәўияты).


Расулуллаҳ саллаллаҳу алайҳи ўа саллам айтады: «Жақсы гүман – ибадаттың гөззалығынан». (Имам Әбиў Даўыт ҳәм Ибн Ҳиббан рәўияты).


Жабир разыяллаҳу анҳу айтты: «Мен Расулуллаҳ саллаллаҳу алайҳи ўа салламның өлиминен үш күн алдын былай дегенин еситкенмен: «Сизлердиң ҳәр бириңиз Аллаҳ азза ўа жалла ҳаққында жақсы гүман қылған ҳалыңызда ғана қайтыс болыңыз», дегенин еситкенин айтты. (Имам Муслим, Әбиў Даўыт ҳәм Ибн Мажа рәўияты).


Рәўият қылыныўынша Арш тәрептен бир жаршы «Пәленше улы пәленше қайерде?» деп саза қылады. Бул даўысты еситкен ҳәр бир адамның зәрреси ушады. Аллаҳ азза ўа жалла ол адамға: «Соралып атырған сенсең. Аспанлар ҳәм жердиң Жаратыўшысына жүзбе-жүз болыўға асық», – дейди. Барлық мақлуқатлар Арш тәрепке тигилип қалады. Жаңағы адам Аллаҳ азза ўа жалланың алдында тайын қылынады. Аллаҳ азза ўа жалла оған мақлуқатлардан тосып туратуғын нурын түсиреди де, соң оған: «Бендем, дүнья өмириңдеги ҳәр бир әмелиңди көрип, бақлап турғанымды билмес пе едиң?» – деп сорайды. Бенде: «Билер едим, я Рәббим», – дейди. Аллаҳ сорады: «Бендем, Маған итаат қылмаған кимселерге азабым бар екенлигин еситпеген бе едиң?». Ол жуўап берди: «Еситкен едим, я Рәббим». «Ҳәй бендем, Маған итаатсызлық қылдың». «Я Рәббим сондай болған еди». «Бендем, бүгин Мени не қылады деп ойлап атырсаң?». «Я Рәббим мени әпиў етесең, деп ойлап атырман». «Бендем, неге тийкарланып мени әпиў етеди, деп ойлап атырсаң?». «Я Рәббим, себеби Сен мениң гүна қылып атырғанымды көрип, оны жасырған едиң», – деди ол. «Сени әпиў еттим, кеширдим. Ойлаған нәрсеңди жүзеге шығардым. Китабыңды оң тәрепиңнен ал. Онда қандай жақсылық болса, оны қабыл еттим ҳәм қандай жаманлық болса, оны кеширдим. Мен сақый, кәрийммен», – дейди Аллаҳ таала.


Пәрўардигарым, мағфират қылыўды жақсы көрмегениңде еди, итаат қылмаған бенделериңе мәўлет бермес едиң. Әпиў етиўиң ҳәм сақыйлығың болмағанда еди, кеўиллер тынышланбас еди.




Я Аллаҳым, әлбетте, Сен әпиў етиўшисең, бизди кешир. Я Аллаҳым, бизге разылық нәзериң менен қара ҳәм бизди пәкизе бенделериң қатарында қыл, жапакешлер арасына таслама. Я Аллаҳым, бизлердиң арзыў-үмитлеримизди жүзеге шығар, бәрше ҳалатларда да әмеллеримизди оңла. Разылығыңа алып барыўшы жолларды жеңил қыл, бизлерди жақсылықларға жолла, бизлерге дүньяда да, ақыретте де жақсылық бер ҳәм бизлерди дозақ азабынан сақла.


Имам Заҳабийдиң «Үлкен гүнәлар» китабынан


Добавить комментарий